مدتهای زیادی هست که به نوع مسلمون بودن خودم و آدم های دور و برم فکر می کنم (البته قسمت خودمش بیشتره!)این که من تسلیم شدم یا نه؟!این که من ایمان آوردم یا نه؟!آیا من مسلمونم؟!من مومنم؟!

تسلیم قانون شدن(به طور کلی) شاید برای خیلی از ما آدم های امروزی که در توهم روشن فکر بودن به سر می بریم٬ یه مسئله مهم باشه البته تنها در حد حرف و در این حد که جلوی دوستامون و همکارامون و آشناهامون ژست با شعور بودن بگیریم !و البته به طور خیلی خیلی کلی و تنها با این هدف که نشون بدیم و آره تنها نشون بدیم با فرهنگیم اما نمی دونم چرا حتی این روزها خیلی از همین به اصطلاح روشن فکرا و همین درس خونده ها٬ خیلی از ما ها  که اهل کتاب ایم و به اصطلاح علم !! و بعضا به اینجور چیزها فکر می کنیم ٬حاضر نیستیم در مقابل بهترین و بی نقص ترین کتاب قانون که قران باشه سر تعظیم فرود بیاریم(لطفا توجه اکید بشه که خود من هم جزو همین افرادم)چرا حاضر نیستیم که تسلیم بشیم و به معنای واقعی مسلمون باشیم؟!

دلایلش خیلی زیاده :می تونه از روی تنبلی از روی ندونستن از روی لجبازی و یا شاید غرور و یا شاید کم عقلی و یا خیلی چیزای دیگه باشه که همه ما می دونیم ٬اما به نظر من مهم ترین دلیل که همه دلایل دیگه زیر شاخه اونه که خیلی دلیل تلخ اما واقعیه این هست که همه ما یجورایی و به یه نحوی خیلی وقت ها فراموش می کنیم که یکی هست که داره ما رو تماشا می کنه٬ یه کسی که همه کارای ما براش مهمه ٬همه ی همه ی کارامون ...کسی که نمی تونیم جلوش نقش بازی کنیم یا فریبش بدیم ...کسی که ما براش مهمیم خیلی مهم... و کسی که خالق ماست ٬و خیلی راحت و با وسوسه های خیلی کوچک و ساده شیطون همه این افکارو همه این احساس های قشنگو و در یک کلام خداوندگارمون رو کنار می زنیم ٬به عقیده من کارشیطون تو این زمونه خیلی خیلی آسون شده با کوچک ترین حرکت غیر فکورانه ما به خواسته هاش می رسه مثلا با خوردن انگشت ما رو دکمه اینتر یا با یک پلک بهم زدن ساده.راستش من فکر می کنم کار ما آدمای امروزه از یکسری جهات و نه همه جهات سخت تر از آدمهایی شده که قبل تراز ما زندگی می کردند اما معتقدم خدا اونقدر بزرگ و زیبا و پر از خوبی هست که اگه ما صادقانه قلبمون رو بهش بسپریم و اگه ما عاشقانه دوسش داشته باشیم ٬در سخت ترین شرایط هم بهمون کمک کنه و از راه گمراهان ما رو خارج کنه و به صراط مستقیم هدایت بکنه .

راستش خیلی خسته ام از این همه غصه ٬غصه هایی که اگه بخوام درست فکر کنم همش بخاطره دوری از اونه همش بخاطر این هست که قلبم که باید جایگاه خداوندم باشه نمی گم خالی از اونه اما پر پرم نیست از اون.

آره کتاب قانون مثل یه تلنگر بود که به من یادآوری کرد که تا مسلمون شدن واقعی خیلی کار مونده که باید بکنم .نیاز به یکسری اصلاحات اساسی روی سیستم طیبه هست و در یک کلام هنوز خیلی مونده تا آدم بشم... .

 

نوشته شده در چهارشنبه 1388/08/06ساعت 20:20 توسط طیبه | |